Analizy i badania

Ważny wyrok NSA: Fiskus musi oceniać prawidłowość klasyfikacji PKWiU w interpretacjach

<p style="text-align: justify;" align="justify">Wydając interpretację podatkową Dyrektor KIS będzie musiał ocenić prawidłowość klasyfikacji statystycznej PKWiU – potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Zmiana podejścia fiskusa pozwoli wielu podatnikom uzyskać realną ochronę.</p>

>

We wnioskach o wydanie indywidualnych interpretacji podatkowych podatnicy od wielu lat pytaj? o potwierdzenie przyjętej przez nich klasyfikacji statystycznej towarów i usług. Prawidłowość takiej klasyfikacji ma w wielu przypadkach kluczowe znaczenie dla celów podatkowych, np.  z  punktu widzenia zastosowania odpowiedniej stawki VAT. Od 2017 roku właściwa klasyfikacja stała się także niezwykle istotna w branży budowlanej, ze względu na objęcie większości świadczonych przez podwykonawców usług mechanizmem odwrotnego obci?żenia (w  ramach którego podatek VAT rozlicza nabywca, a nie sprzedawca). Usługi, do których ma zastosowanie taki mechanizm rozliczeń zostały (wraz z ich klasyfikacj? PKWiU) wymienione w  zał?czniku 14 do ustawy o VAT.

Pomimo tak istotnego znaczenia prawidłowego zaklasyfikowania towarów i usług dla potrzeb VAT, organy podatkowe konsekwentnie unikały dokonywania oceny tego zagadnienia w  interpretacjach podatkowych. W wielu przypadkach organy odmawiały nawet wydania interpretacji uznaj?c, że prawidłowa klasyfikacja to zadanie podatnika i odpowiednie PKWiU powinno zostać przedstawione jako element opisu stanu faktycznego wniosku, a nie być przedmiotem zapytania. Fiskus przekonywał, że jego zadaniem jest dokonywanie wykładni wył?cznie przepisów podatkowych, zatem kwestia klasyfikowania towarów i usług dla celów statystycznych wykracza poza jego kompetencje.

Jednocześnie obserwowana była również inna praktyka skarbówki. Organy wzywały do uzupełnienia opisu stanu faktycznego wniosku o prawidłow? – zdaniem podatnika – klasyfikację PKWiU, po czym nie dokonywały jej merytorycznej oceny, lecz wydawały interpretację zaznaczaj?c, że ewentualne konsekwencje niepoprawnej klasyfikacji obci?żaj? podatnika. W  konsekwencji, podatnik otrzymywał "warunkow?" interpretację, w praktyce niezapewniaj?c? mu pełnej ochrony w przypadku późniejszego kwestionowania przyjętej klasyfikacji w trakcie kontroli podatkowej.

Negatywne skutki takiej sytuacji już wcześniej odczuła branża fast food. Wielu sprzedawców (np.  pizzy) przez lata stosowało dla swoich produktów stawkę 5%, na podstawie uprzednio uzyskanych interpretacji wydanych na podstawie udzielanych przez wnioskodawców informacji, że sprzedaj? produkty sklasyfikowane w dziale PKWiU 10.85 – "gotowe posiłki i dania". Tymczasem w wydanej w 2016 roku interpretacji ogólnej Minister Finansów wyjaśnił, że  prawidłowa stawka VAT dla takich produktów to 8%, gdyż powinny one być sklasyfikowane w  dziale PKWiU 56 (jako usługi zwi?zane z wyżywieniem). W konsekwencji fiskus odmówił uznania mocy ochronnej interpretacji uzyskanych uprzednio przez sprzedawców.

Powyższe praktyki zostały jednak zakwestionowane przez Naczelny S?d Administracyjny w  wyroku z 29 listopada 2017 r. (sygn. I FSK 179/16), którego uzasadnienie poznaliśmy w marcu 2018 roku. Sędziowie stwierdzili, że jeśli przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej, jako warunku zastosowania określonego sposobu opodatkowania, to organ wydaj?cy interpretacje nie może uchylać się od oceny tego, czy podatnik prawidłowo zaklasyfikował towar lub usługę. Warunkiem jest jednak zawarcie we wniosku szczegółowego opisu danego towaru lub usługi – np. podanie składu produktu, sposobu jego wytwarzania czy metody wykonania, itd.

Przytoczony wyrok powinien wpłyn?ć na praktykę Dyrektora KIS i umożliwić podatnikom uzyskanie w zwi?zku z wydan? interpretacj? rzeczywistej ochrony poprzez potwierdzenie prawidłowości zastosowanej przez nich klasyfikacji PKWiU. Należy jednak zastrzec, że w takiej sytuacji kluczowe znaczenie będzie miał dokładny opis towaru/usługi dokonywany w ramach opisu stanu faktycznego wniosku.

Trzeba zwłaszcza zwrócić uwagę na szczególne znaczenie precyzyjnego opisu w przypadku tzw.  świadczeń kompleksowych, w sytuacji, gdy towary lub usługi wchodz?ce w ich skład s? opodatkowane w różny sposób. Zagadnienie to dotyczy zwłaszcza branży budowlanej, gdzie często mamy do czynienia ze świadczeniami kompleksowymi w postaci np. dostawy ze specjalistycznym montażem/instalacj?. W przypadku, gdy w ramach wykonywania usług budowlanych dochodzi do dostawy (towarów, sprzętu, instalacji, systemów, itp.) oraz ich montażu/instalowania, organy podatkowe często uznaj?, że mamy wówczas do czynienia z  usług? kompleksow?, pod warunkiem, że usługi montażu/instalacji maj? specjalistyczny charakter. W rezultacie, jeżeli jest to usługa budowlana mieszcz?ca się w klasyfikacji PKWiU wymienionej w zał?czniku nr 14 ustawy o VAT, taka transakcja w całości podlega rozliczeniu na zasadach odwrotnego obci?żenia.

Z tej perspektywy prawidłowa klasyfikacja statystyczna usługi stanowi?cej dominuj?cy element świadczenia kompleksowego jest niezwykle istotna, gdyż przes?dza o zastosowaniu mechanizmu odwrotnego obci?żenia, a więc o tym, który z podmiotów powinien rozliczyć VAT z  tytułu danego świadczenia. Dokładny opis poszczególnych świadczeń składaj?cych się na jedn? usługę kompleksow? jest zatem szczególnie ważny, a ewentualne braki lub nieprawidłowości w tym zakresie mog? pozbawić podatnika ochrony wynikaj?cej z interpretacji.

Uwzględniaj?c powyższe, omawiany wyrok o sygn. I FSK 179/16 należy uznać za pozytywny krok w kierunku "przywrócenia" indywidualnym interpretacjom podatkowym ich właściwej funkcji, jak? jest zabezpieczenie interesów podatkowych wnioskodawcy w sytuacji niejasnych lub niejednoznacznych przepisów podatkowych – także wówczas, gdy problem dotycz?cy wykładni przepisu podatkowego powstaje w zwi?zku z regulacjami z innych dziedzin, w tym przypadku, statystyki.

Share this page Share on FacebookShare on TwitterShare on Linkedin