BALAJCZA poleca: wywiad z Timeą Balajcza do artykułu pt. „Tradycja, która jednoczy”

W grudniu 2019 r. kolejny raz Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka poprosił o wywiad Panią Timeę Balajcza, Dyrektor Zarządzającą BALAJCZA Linguistic Services. Tym razem temat artykułu to: „Tradycja, która jednoczy”.

„Pomiędzy momentem, kiedy schowany zostanie adwentowy wieniec, na którym dogasła już ostatnia, czwarta świeca, a chwilą, gdy w domu będą rozbrzmiewać radosne okrzyki dzieci rozpakowujących prezenty, Węgrzy i Polacy zasiądą do wyjątkowego posiłku – wieczerzy wigilijnej, którą 24 grudnia rozpoczną świętowanie Bożego Narodzenia. Sposób, w jaki przeżywamy Święta, jest dowodem na to, jak wiele nas łączy – to przede wszystkim wdzięczność i zachwyt nad tym, że na świat przyszedł Zbawiciel, a ponadto szczególne w tym czasie skupienie na budowaniu więzi z bliskimi. Są też różnice, wynikające z kultywowanych w naszych krajach tradycji, na które nakładają się dodatkowo zwyczaje wypracowane w poszczególnych domach.

Wywodząca się z szesnastowiecznej Alzacji tradycja choinki, pod polskie dachy zawędrowała na przełomie osiemnastego i dziewiętnastego stulecia, a pod węgierskie – w pierwszej połowie dziewiętnastego. Kiedyś zarezerwowana dla ludzi zamożnych, dziś, w czasie Świąt, mniejsza lub większa stoi w prawie każdym domu. Zarówno polska jak i węgierska tradycja nakazuje ubrać choinkę w Wigilię, ale w Polsce, na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci, zwyczaj ten zanikł i teraz choinki kupuje się i ozdabia co najmniej na kilka dni przed Wigilią. Węgrzy pozostali wierni starej tradycji.

Timea Balajcza, która od ponad dwudziestu lat mieszka w Warszawie i prowadzi tu firmę lingwistyczną, opowiada, że 24 grudnia na ulicach jej rodzinnego Budapesztu można spotkać wielu dziadków spacerujących z wnukami. Często zachodzą z nimi do kościoła, aby obejrzeć jasełka, zwane na Węgrzech Betlehem. W tym czasie rodzice i inni dorośli, którzy zostali w domu, przynoszą do niego choinkę i ją ubierają. Kiedy maluchy wracają ze spaceru, wita je dźwięk dzwoneczka – znak, że dom właśnie odwiedziło Dzieciątko Jezus, przynosząc podarunki, a także widok przystrojonej choinki oraz leżące pod nią prezenty. Timea podkreśla, że to wyjątkowo piękna i bardzo lubiana, nie tylko przez dzieci, tradycja. Po przeprowadzce do Polski i narodzinach córek, kultywowała ją przez kilka lat, aż w końcu niemożność kupienia ładnego i świeżego drzewka 24 grudnia zmusiła ją do zaniechania tego zwyczaju.”

Dostęp do całego artykułu >>>

Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka to organizacja, do której celów i zadań należy w szczególności:

  • pielęgnowanie polsko-węgierskich tradycji i dziedzictwa oraz ich promowanie w życiu publicznym i międzynarodowym;
  • propagowanie nauki języka, kultury i polsko-węgierskiej współpracy młodzieżowej;
  • rozwijanie wzajemnej współpracy naukowej, oświatowej, kulturalnej, gospodarczej i sportowej;
  • kreowanie i wspieranie inicjatyw oraz projektów mających na celu lepsze wzajemne poznanie się;
  • wspieranie działań, które służą zwiększeniu innowacyjności i konkurencyjności Polski i Węgier.

WIĘCEJ AKTUALNOŚCI

Regulatorzy finansowi w obliczu wyzwań

Celem organów regulacyjnych pozostaje wspieranie stabilności podmiotów świadczących usługi finansowe oraz opracowywanie mechanizmów naprawczych,...

Share this page Share on FacebookShare on TwitterShare on Linkedin

Close

Zaloguj się do Strefy Członkowskiej!